Alborz Mountains in Teheran
Iran - Snel pak ik mijn dagrugzak en plaats mijn hoofdbagage in het depot. De bus staat al voor. De excentrieke jonge chauffeur - van voren kalend, lange haren en een sikje - stuurt de bus behendig door het verkeer. Hij luidt een schelle fluittoon als auto’s in de weg dreigen te rijden. Hij schuwt ook de andere weghelft niet als dit sneller is. Na een uurtje komen we aan de rand van de stad. Het is duidelijk druk met dagjes mensen. Door de drukte stappen we uit en lopen het laatste stukje naar de stoeltjeslift. Hier ontmoeten we Reza. Reza is onze gids tijdens de wandeling naar het Guesthouse op 2.500 meter op de Alborz Mountains. Ik stap in het fel gele stoeltje van de lift naar boven. Veel Iraniërs komen hier naar de berg om te ontspannen. Op de berg is het koeler dan in de stad. In een van de vele theehuizen op de berg bestellen we thee en een lekkernij, voordat we aan de klim naar het Guesthouse beginnen. In een rustig tempo klimmen we over de rotsen omhoog. Als ik mij omdraai heb ik prachtig zicht over Teheran in het licht van de ondergaande zon. Door de regenbuien van gisteren, hangt er geen smog. Als we even na zessen bij het Guesthouse aankomen, zijn de meeste Iraniërs al weer op weg naar beneden. We worden verwelkomd in het Guesthouse met een kop thee. Ik douche me en trek een trui aan. Op deze hoogte is het duidelijk frisser. ’s Avonds eten we in het Guesthouse. Verschillende gerechten worden op tafel gezet De een nog lekkerder dan de andere. Voldaan kruip ik in bed. Bekijk meer reistips op www.wereldlocaties.eu | De 501 mooiste en meest bijzondere wereldlocaties